ลลิตา's profileoo nookPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
oo nookฉันเหนื่อยเหลือเกิน..โปรดห้ามใจเถิดก่อนที่ฉันจะอ่อนล้าไปมากกว่านี้
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
เพลงฟั่นเฟือน
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
September 24 รักต่างเวลา เคยมีคนคนนึง เค้ารักฉันมาก
แต่ในขณะที่เค้ารักฉัน ฉันกลับให้ความมั่นใจกับเค้าไม่ได้
เพราะฉันไม่มั่นใจว่าฉันรักเค้ารึป่าว..
และเพราะฉันมีแบบฉบับผู้ชายในฝัน
ณ เวลานั้น ในความคิดของฉัน เค้ายังไม่ใช่ผู้ชายในฝัน
แตเค้าก็ดีกับฉัน รักฉัน เฝ้าดูแล ห่วงใย เอาใจใส่ฉันเหลือเกิน
แต่ฉันกลับรำคาญในบางครั้ง ไม่พอใจบางสิ่งที่เค้าเป็น
แต่ฉันก็มีใจให้กับเค้า เริ่มชอบเค้า และฉันยังดีกับเค้า ดูแลเค้าเช่น
เพื่อให้เค้ารู้สึกว่าเค้าไม่ได้อยู่คนเดียว เค้าจะยังมีฉันเสมอ
เพียงแต่ฉันยังไมพร้อมที่จะรักเค้าได้เต็มหัวใจ
แล้วในวันหนึ่ง เมื่อเค้าหายไป เค้าจากไปเพราะ
 การกระทำอันงี่เง่าของฉันมันทำให้ฉันได้รู้ว่า ฉันรักเค้าเข้าแล้ว เพราะฉันไม่อาจ
ขาดเค้าได้........
และฉันก็คิดว่าคงไม่มีใครดีกับฉันและรักฉันได้ขนาดนี้
ฉันเฝ้ารอการกลับมาอย่างมีความหวัง
ฉันหวังง่าเราจะมาเริ่มกันใหม่
ฉันพร้อมที่จะยกหัวใจให้กับเค้าแล้ว
 .................................................................................. September 22 เช้าแห่งความสดชื่น  22/09/2550
สวัสดีจร้า.......เช้าอันแสนสดใส
นี่คืไดอารี่เล่มใหม่ของฉัน ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสดชื่นฉันค่อนข้างจะสนุกนะวันนี้
ฉันอยากจะเล่าให้เพื่อนๆฟังจัง
ว่าชีวิตฉันมันบ้าบอมากแค่ไหน
แต่ก็คงไม่ต้องพูดถึงมันหรอก
มิ้ว ปุ้ย จอย เพื่อนๆทุกคน ที่โรงเรียนสตรีจุลนาค
ฉันคิดถึงพวกแกมากเลยนะ
ในช่วงที่ฉันแย่.....เหนื่อยใจ
หมดหวัง ทุกสิ่งอย่าง
ฉันขอบใจแกนะ มิ้ว ฉันรู้ว่าแกอยากให้ฉันเลิกกับมัน
ตอนนั้นฉันเองก็อยากเลิกว่ะแก
แต่มันเจ็บมากเลยว่ะ มันยังยอมรับความจริงไม่ได้
ว่าเค้าออกไปจากเราแล้ว เค้าหมดรักเราแล้ว
ขอบคุณแกที่ชวนฉันไปเที่ยวเสมอ พยายามคุยกับฉัน อยู่ข้างฉัน
ขอบคุณปุ้ยด้วยที่คอยด่าฉัน ทำให้ฉันหายโง่
ตอนนี้เวลานี้ ฉันสบายดีแล้วนะพวกแก
อีโรสคนเดิมกลับมาตอแหลได้แล้ว ไม่ต้องมีผู้ชายเลวๆ
ที่คอยทำให้ชีวิตฉันพัง
ตอนนี้ฉันทำงานที่ร้านเนต มันสนุกมากเลยแก
ฉันชอบงานนี้มากเลย
พวกแกอยู่ไหนกันบ้างว่ะ
ตอนนี้ฉันติดต่อได้แต่ มิ้ว จอย ปุ้ย
เพื่อนๆแก้งเราหายไปไหนกันหมดว่ะ
คิดถึงตอนเราโดเรียนกันว่ะ
จอย ปุ้ย แกจำได้ไหมว่ะวันที่เราโดดเรียนไปอยู่ที่หน้าแมคอ่ะ
ที่อีเบทส์กับปุ้ยแม่งตอแหลใส่ชุดอยู่บ้านไป
มีกูกับจอยที่ใส่ชุดนักเรียนอ่ะ
โครตขำเลยสมเกียร์รู้ได้ไงว่ะ
จอยจำได้ไหมว่ะเรา 2 คนโดนปลาดาวกัน
โครตขำเลยว่ะเมิง
ตอนนั้นก็ปี3กันแล้ว
อายน้องๆมันชิบหายเลยว่ะเมิง กรูคิดถึงลุงยามว่ะมิ้ว
กรูอยากกินมาม่าต้มกับมึงอีกว่ะเบทส์
กรูยากไปเที่ยวเล่นกับเมิงอีกจอย
กรูอยากไปตอแหลที่สวนลุมกับเมิงอีปุ้ย
กรูคิดถึงพวกมึงนะ
 พวกมึง ตอนนี้กรูลืมมันได้แล้วนะโว้ย
กรูมีความสุขมาก
กรูหาเงินใช้เอง กรูไม่ต้องแบ่งมันใช้แล้ว
ตอนนี้กรูรักตัวเองบ้างแล้วนะ
กรูไม่รักมันแล้ว
กรูหายคิดถึงมันแล้ว
ตอนนี้ชีวิตกรูเจอแต่คนดีๆทั้งนั้นเลย
มันจะออกจากค่ายแล้ว 1กุมภาปีหน้า
กรูต้องสู้หน้ามันได้แน่เมิง
วันนี้พอก่อนแล้วกันนะกรูต้องทำงานแล้ว........
 September 19 กลอน **การเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนวันใหม่
โลกสดใสอาทิตย์ผลิตแสง
 อบอุ่นในหัวใจที่อ่อนแรง
สวรรค์แกล้งมองไปไม่มีเทอ
ทั้งความรักไม่ใช่การตอบแทน
ที่แสดงออกมาอย่างง่ายดาย
ความรักเป็นส่วนลึกจากหัวใจ
ที่มีให้ไม่หวังสิ่งตอบแทน
มองท้องฟ้าคราวใดใจเคร้านัก
 คนเคยรักจากไปไม่หวนหา ของฝากรักห่วงใยให้แก้วตา
ให้รู้ว่าใครคนนึงคิดถึงเทอร์
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
|
|
